شاد آن زمان شوی که مرا در غمی ببینی

کارم ز دست رفت بدین کار چون فتادی

در خون و خاک پیش تو می گردم وز شوخی

در چشمت آب نیست ندانم که بر چه بادی

غم طبع شد مرا چو به غم خوردنم تو شادی

گویی از این پست به همه رنج یار باشم

نه رنجهات می رسد احسنت شاد بادی