پرده شب را بدین دوری چرا

گرد ماه از مشک خرمن می زنی

واتش اندر خرمن من می زنی

بر فراز روز روشن می زنی

من ز سودای تو بر سر می زنم

تو نشسته فارغ و تن می زنی