آن روز که گنج حسن کردی

پاداش جفا بود وفا را

ما عافیتی گرفته بودیم

دادی تو به ما نشان بلا را

این کنج وثاق بی نوا را

گفتم که کنون ز درگه دل

امید عیان کند وفا را