گر در سر منقار کشد جذر اصم را

اجرام فلک یک به یک اندر قلم آرند

گر عرض دهد عارض جاه تو حشم را

بر جای عطارد بنشاند قلم تو

ای در حرم جاه تو امنی که نیاید

از بویه او خواب خوش آهوی حرم را

آن صدر جهانی تو که در شارع تعظیم