گر نیل کشد دشمن بدبخت ورم را

خصم ار به کمال تو تبشه نکند به

تا می چکند بازوی بی دست علم را

بختت نه هماییست که ره گم کند اقبال

بدخواه تو در سکنه این تخته خاکی

صفریست که بیشی ندهد هیچ رقم را

حساد ترا در بدن از خوف تو خون نیست