صفریست که بیشی ندهد هیچ رقم را

بختت نه هماییست که ره گم کند اقبال

گر نیل کشد دشمن بدبخت ورم را

بدخواه تو در سکنه این تخته خاکی

حساد ترا در بدن از خوف تو خون نیست

ور هست چنان نیست که اصناف امم را

سبابه بقراط قضا یک حرکت یافت