با تو ندهد فایده یک ملک ستان را

گر ثور چو عقرب نشدی ناقص و بی چشم

در قبضه شمشیر نشاندی دبران را

ای ملک ستانی که بجز ملک سپاری

در نسبت شاهی تو همچون شه شطرنج

نامست و دگر هیچ نه بهمان و فلان را

تو قرص سپهری و بخواند به همین نام