نامست و دگر هیچ نه بهمان و فلان را

ای ملک ستانی که بجز ملک سپاری

با تو ندهد فایده یک ملک ستان را

در نسبت شاهی تو همچون شه شطرنج

تو قرص سپهری و بخواند به همین نام

خباز گه جلوه گری هیت نان را

جز عرصه بزم گهرآگین تو گردون