در ملک معین نکند آیت و شان را

قایم به وزیری که ز آثار وجودش

مقصود عیان گشت وجود حیوان را

صدری که بجز فتوی مفتی نفاذش

در حال رضا روح فزاینده بدن را

در وقت سخط پای گشاینده روان را

آن خواجه که بس دیر نه تدبیر صوابش