دستور جلال الدین کز درگه عالیش

در وقت سخط پای گشاینده روان را

آن خواجه که بس دیر نه تدبیر صوابش

در بندگی شاه کشد قیصر و خان را

انصاف رسانند مر انصاف رسان را

آنجا که زبان قلمش در سخن آید

بر معجزه تفضیل بود سحر بیان را