در بندگی شاه کشد قیصر و خان را

در حال رضا روح فزاینده بدن را

در وقت سخط پای گشاینده روان را

آن خواجه که بس دیر نه تدبیر صوابش

دستور جلال الدین کز درگه عالیش

انصاف رسانند مر انصاف رسان را

آنجا که زبان قلمش در سخن آید