به گاه خشم و رضا خوف را و بشری را

ز باس کلک تو شمشیر فتنه باد چنان

که تیغ بید نماید به چشم خنثی را

همیشه تا که به شمشیر و کلک نظم دهند

ترا عطیه عمری چنانکه هیلاجش

کند کبیسه سالش عطای کبری را