هر که بود از عمرو و زید و خاص و عام و شیخ و شاب

آخر آن ایام ناخوشتر ز ایام مشیب

رفت و آمد روزگاری خوشتر از عهد شباب

گرچه دایم در فراق خدمت تو داشتند

اشک چون باران ز کثرت دیده چون ابر از سرشک

نوحه چون رعد ازغریو و جان چو برق از اضطراب

حال من بنده ز حال دیگران بودی بتر