نوحه چون رعد ازغریو و جان چو برق از اضطراب

گرچه دایم در فراق خدمت تو داشتند

هر که بود از عمرو و زید و خاص و عام و شیخ و شاب

اشک چون باران ز کثرت دیده چون ابر از سرشک

حال من بنده ز حال دیگران بودی بتر

حال رعد آری بتر باشد که باشد بی رباب

از جهان نومید گشتم چون ز تو غایب شدم