حال رعد آری بتر باشد که باشد بی رباب

اشک چون باران ز کثرت دیده چون ابر از سرشک

نوحه چون رعد ازغریو و جان چو برق از اضطراب

حال من بنده ز حال دیگران بودی بتر

از جهان نومید گشتم چون ز تو غایب شدم

هرکه گفت از اصل گفتست این مثل من غاب خاب

لایق حال خود از شعر معزی یک دوبیت