در کف غم چون تذروی مانده در پای عقاب

لطف تو هر ساعتم گوید که هین الاعتذار

قهر تو هر لحظه ام گوید که هان الاجتناب

من میان هر دو با جانی به غرغر آمده

خود کرم باشد که چشمی کز جهان روشن به تست

هرشبی پر باشد از خون و تهی باشد ز خواب

از فلک در بندگی تو سپر هم نفکنم