گر به خون من کند تیغ حوادث را خضاب

خود کرم باشد که چشمی کز جهان روشن به تست

هرشبی پر باشد از خون و تهی باشد ز خواب

از فلک در بندگی تو سپر هم نفکنم

نیست در علمم که جز تو کس خداوندم بود

هست بر علمم گوا من عنده ام الکتاب

دانی آخر چون تویی را بد نباشد چون منی