تا طناب صبح را نبود گره چونان که تاب

گر تو خواهی ور نخواهی بنده ام تا زنده ام

این سخن کوتاه شد، والله اعلم بالصواب

تا خیام چرخ را نبود شرج همچون ستون

در جهان جاه لشکرگاه اقبال ترا

خیمه اندر خیمه بادا و طناب اندر طناب

عرض تو چون جرم گردون باد ایمن از فساد