القصه بعد از آنکه بپرسید مر مرا

چندان یسار نه که کنم پاره جلاب

می خواستم ز دلبر خود عذر در خلا

وز آب دیده کرد زمین گرد او خلاب

گفتا چه حاجتست بگویم بود صواب

گفتم بگوی گفت من از گفتهای خویش

آورده ام چو زاده طبع تو سحر ناب