وی خیال راست بینت همنشین وحی ناب

گرچه گل بر بار چون بشگفت خود تازه بود

تازگیش آخر صبا می بخشد و تری سحاب

ای زبان راست گویت هم حدیث غیب صرف

تا بود مقدور سعد و نحس گردون خیر و شر

تا بود مجبور سرد و گرم گیتی شیخ وشاب

پایه قدرت مباد از گردش گردون فرود