نشگفت اگر نویسد این شعر انوری

خصمی کند هر آینه در محشر آفتاب

آیینه ای که جلوه گه روی تو بود

می زیبدش هر آینه خاکستر آفتاب

بر روی روزگار به آب زر آفتاب

تا نوبهار سبز بود و آسمان کبود

تا لاله سایه جوید و نیلوفر آفتاب