بر روی روزگار به آب زر آفتاب

آیینه ای که جلوه گه روی تو بود

می زیبدش هر آینه خاکستر آفتاب

نشگفت اگر نویسد این شعر انوری

تا نوبهار سبز بود و آسمان کبود

تا لاله سایه جوید و نیلوفر آفتاب

سر سبز باد ناصحت از دور آسمان