چه جای غمزه بید وکرشمهای گیاست

قدر نمود که حکم تو بر قضا فکنم

سپهر گفت که او خود به نفس خویش قضاست

در آن ریاض که طوبی نمود سایه به خلق

در آن مصاف که خیل ملائکه صف زد

چه حد خنجر هندی و نیزه بطحاست

به خط طاعت و فرمان درش وحوش و طیور