با قلم خود گرفت خازن و همت

کیست خطیبش که عرش پیش نشین است

نام ترا در کنایه سکه صحیفه است

نعت ترا در قرینه خطبه قرین است

هرچه قضا را ز سر غیب دفین است

بی شرف مهر مشرفان وقوفت

کتم عدم را کدام غث و سمین است