کتم عدم را کدام غث و سمین است

با قلم خود گرفت خازن و همت

هرچه قضا را ز سر غیب دفین است

بی شرف مهر مشرفان وقوفت

مردمک چشم جور آبله دارد

تا که بر ابروی احتیاط تو چین است

تا چه قدر قدرتی که شیر علم را