به قدح آنچه از او برگ و نوای طربست

روز می خوردن و شادی و نشاط و طربست

ناف هفته است اگر غره ماه رجبست

برگ ریزان به همه حال فرو باید ریخت

مادر باغ سترون شد و زادن بگذاشت

چکند نامیه عنین و طبیعت عزبست

دختر رز که تو بر طارم تاکش دیدی