تاکه اجرب شد وانک همه سالش جربست

مه به نعل سم اسب تو تشبه می کرد

خاک فریاد برآورد که ترک ادبست

گرد جیش تو بشد بر همه اعضاش نشست

چرخ چون گوز شکستست از آن روی که ماه

چهره چون چهره بادام از آن پر ثقبست

خصم اگر لاف تقابل زند از روی حسد