مردی و مردمی از هر دو چنان منتشرست

وز دگر طالع دولت ابدا مسعودست

گوهر تیغ ظفرپیشه این از فتح است

هیات دست گهر گستر آن از جودست

چکه شعاع از مه و رنگ از گل و بوی از عودست

فضله مجلس ایشان چو به یغما دادند

گفت رضوان بر ما چیست همین موعودست