سحاب دست ترا جود کمترین باران

چو عالمی ز زمانه زمانه بر خطرست

تویی که معده آز از عطات ممتلی است

تویی که دیده بخل از سخات بی بصرست

محیط طبع ترا علم کمترین گهرست

به آتش اندر ز آب عنایت تو نمست

به آب در ز سموم سیاستت شررست