جود تو آن شنیده این دیده

هرچه بر خوان دهر ماحضرست

مه و خورشید شوخ و بی شرمند

تا چرا بر سر توشان گذرست

مه مگر کور و آفتاب کرست

به حقیقت بدان که مثل تو نیست

زیر گردون مگر که بر زبرست