عدل تو از بس شتاب شاخ ستم برشکست

از ملکان عهد تو هرکه شکست از نخست

مذهب باطل گرفت بیعت داور شکست

حزم تو از بس درنگ بیخ خطر خشک سوخت

مرگ ز باس تو کرد آنچه به چشم ستم

درشد و چون دست یافت پای برادر شکست

ناصیه سکه را نام تو مطلوب گشت