مرگ ز باس تو کرد آنچه به چشم ستم

مذهب باطل گرفت بیعت داور شکست

حزم تو از بس درنگ بیخ خطر خشک سوخت

عدل تو از بس شتاب شاخ ستم برشکست

درشد و چون دست یافت پای برادر شکست

ناصیه سکه را نام تو مطلوب گشت

چون کله خطبه را نعت تو بربر شکست