بر سر ارواح مست مرگ چو ساغر شکست

گوهر خنجر چو شد لعل به خون گفتیی

لعب هوا بر سراب اخگر آذر شکست

تشنگی خاک رزم دردی اوداج خورد

حمله تو تنگ کرد عرصه موقف چنانک

پهلوی خصمان چونال یک بهک اندر شکست

هرچه از آن پس برید تیغ مثنی برید