پهلوی خصمان چونال یک بهک اندر شکست

تشنگی خاک رزم دردی اوداج خورد

بر سر ارواح مست مرگ چو ساغر شکست

حمله تو تنگ کرد عرصه موقف چنانک

هرچه از آن پس برید تیغ مثنی برید

هرچه از آن پس شکست گرز مکرر شکست

بی مدد عمرو و زید جز تو به یک چشم زد