کز دست دی چو دشمن دستور مدتیست

از دود تیره بر سر گیتی نهنبنست

در باغ برکه رقص تموج نمی کند

بیچاره برکه را چه دل رقص کردنست

کز پای تا به سر همه دربند آهنست

صدری که دایم از پی تفویض کسب ملک

خاک درش ملوک جهان را نشیمنست