نامش از سکه چو بر آینه چرخ افتاد

شیر لبیک زد آهوبره احرام گرفت

داغ فرمانش چو تفسیده شد آرایش تن

نسخه اول ازو شانه ایام گرفت

حرف حرفش همه در چهره اجرام گرفت

برق در خاره نهان گشت جز آن چاره ندید

چون به کف تیغ زراندود و لب جام گرفت