در رکابش ز اختران پیوسته صد مذکور باد

من نگویم کز پی تفویض ملک روم و چین

بر درش دایم رسول قیصر و فغفور باد

گویم از بهر نظام ملک سلطان سپهر

هرکه همچون دانه انگور با او شد دودل

ریخته خونش چو خون خوشه انگور باد

تیغ زنگ از آب گیرد ملک نقصان از غرور