یک سال زغن ماده و یکسال نر آمد

عنقا که ز نازک منشی جای نگه داشت

هرگز طرف دامنش از عار تر آمد

وز هرزه روی سر چو به هر جای فرو کرد

ای ملک ستانی که ز درگاه تو برخاست

هر مرغ که در عرصه ملکی به پر آمد

من بنده کز این پیش نزد زخم درشتی