همیشه تا که ز تاثیر چرخ و گریه ابر

که فتنه با تو همی بازد و همی ماند

تو در زمانه بسی از زمانه افزونی

اگر زمانه نداند خدای می داند

دهان غنچه گل را صبا بخنداند

لب نشاط تو از خنده هیچ بسته مباد

که خصم را به سزا خنده تو گریاند