دهان غنچه گل را صبا بخنداند

تو در زمانه بسی از زمانه افزونی

اگر زمانه نداند خدای می داند

همیشه تا که ز تاثیر چرخ و گریه ابر

لب نشاط تو از خنده هیچ بسته مباد

که خصم را به سزا خنده تو گریاند