گفت صراف قضا ای شیخ اگر ناقد منم

بر زبان رعد او تکرار ابجد می رود

خاک پایش را ز غیرت آسمان بر سنگ زد

تا به گاه چرخ موزون نامعدد می رود

در دیار ما تصرف فرق فرقد می رود

وصف می کردم سمندش را شبی با آسمان

گفتم این رفتار بین کان آسمان قد می رود