گفت دی بر تیغ کوهی بود پویان گفتیی

در دیار ما تصرف فرق فرقد می رود

وصف می کردم سمندش را شبی با آسمان

گفتم این رفتار بین کان آسمان قد می رود

آفتابستی که سوی بعد ابعد می رود

ماه بشنید این سخن آسیب زد با منطقه

گفت آیا تا حدیث نعل و مقود می رود