دانی از بهر تو با چشم بد گردون چه رفت

راستی باید سخن در صد مجلد می رود

چشم بد دور از تو خود دورست کز بس باس تو

فتنه اکنون همچو یاجوج از پس سد می رود

آنچه آن با چشم افعی از زمرد می رود

تا عروس روزگار اندر شبستان سپهر

در حریر ابیض و در شعر اسود می رود