تا خام قلتبان تر از این مدح خوان رسید

نی نی به سوی صدر هم از لفظ روزگار

آمد ندا که بار دگر قلتبان رسید

کس را ز سرکشان زمانه نگاه کن

این است و بس که از قبل بخت نیست شد

از باده محبت تو سرگران رسید

از فیض جاه باش که از فیض مکرمت