رخم ز دیده پر از خالهای شنگرفی

نبود در همه گیتی کسی مرا غمخوار

گهی ز گریه من پر فزغ شدی گردون

گهی زناله من پر جزع شدی کشور

بر از تپنچه پر از شاخهای نیلوفر

ز گرد تارک من چشم علویان شده کور

ز آه ناله من گوش سفلیان شده کر