شب دراز دو چشمم همی ز نوک مژه

ز آه ناله من گوش سفلیان شده کر

فلک ز انده جان کرده مر مرا بالین

جهان ز آتش دل کرده مر مرا بستر

عقیق ناب چکانیده بر صحیفه زر

نه بر فلک ز تباشیر صبح هیچ نشان

نه بر زمین ز خروش خروس هیچ اثر