کز کمال الدین داری سخن ما باور

چون کند پیش خداوند جهان از سر سوز

عرضه این قصه رنج و غم و اندوه و فکر

از کمال کرم و لطف تو زیبد شاها

زو شنو حال خراسان و غزان ای شه شرق

که مر او را همه حالست چو الحمد ازبر

تا کشد رای چو تیر تو در آن قوم کمان