زو شنو حال خراسان و غزان ای شه شرق

عرضه این قصه رنج و غم و اندوه و فکر

از کمال کرم و لطف تو زیبد شاها

کز کمال الدین داری سخن ما باور

که مر او را همه حالست چو الحمد ازبر

تا کشد رای چو تیر تو در آن قوم کمان

خویشتن پیش چنین حادثه ای کرد سپر