ز حکمهای تو قاصر روان بومعشر

کمینه چاکر علمت هزار افلاطون

کهینه بنده فضلت هزار اسکندر

ز شکلهای تو عاجز روان بطلمیوس

تو آن کسی که ز فضل تو فاضلان عراق

به خاک پای تو روشن همی کنند بصر

جواب دادم کای ماه روی غالیه موی