تو آن کسی که ز فضل تو فاضلان عراق

کهینه بنده فضلت هزار اسکندر

ز شکلهای تو عاجز روان بطلمیوس

ز حکمهای تو قاصر روان بومعشر

به خاک پای تو روشن همی کنند بصر

جواب دادم کای ماه روی غالیه موی

به آب دیده مزن بر دل رهی آذر